Grabe, tuwing umaga talaga ‘to. Pagkagising ko, wala pa sa isip ko yung kape o almusal. Ang nasa isip ko lang, paano ko mapapasaya yung kasama ko. Nakahiga lang ako dito, walang suot sa taas, at ramdam ko yung lamig ng aircon sa balat ko. Pero alam mo yung feeling na may naghihintay na tingin? Parang alam mong may gusto pang ibang klase ng init.
Minsan naiisip ko, normal ba ‘to? Na pag gising ko, gusto ko agad ng yakap, halik, at kung ano pa. Hindi naman ako mahilig sa madaming salita. Mas gusto ko yung direct. Tingnan mo nga naman, ganito lang ako nakahiga, at ramdam ko na agad yung tensyon sa hangin. Parang may sariling mundo kami dito sa kama, walang ibang tao, walang ibang iniisip.
Alam mo yung ganitong klaseng umaga? Walang kape ang kayang tumalo. Yung init na galing sa katawan, yung mga tingin na parang sinasabi nang walang salita. Gusto ko lang talagang mag-stay dito, walang oras, walang ibang gagawin kundi magparamdam. Kung pwede lang, lagi na lang ganito. Walang labas, walang ibang plano. Ikaw, anong gagawin mo pag ganito yung nakita mo pag gising mo?
